Home » Gehandicaptenzorg » Waarom is infectiepreventie zo belangrijk?

Waarom is infectiepreventie zo belangrijk?

Infecties kunnen grote gevolgen hebben voor medewerkers en (kwetsbare) cliënten in de gehandicaptenzorg. Op de lange termijn is infectiepreventie ook belangrijk om antibioticaresistentie te voorkomen.

Infectiepreventie is het voorkomen van verspreiding van infecties. Dat is belangrijk, want infecties kunnen grote gevolgen hebben voor medewerkers en cliënten. Zeker als je te maken hebt met kwetsbare mensen zoals in de gehandicaptenzorg vaak het geval is. Op de lange termijn is infectiepreventie ook belangrijk om antibioticaresistentie te voorkomen. Minder infecties betekent minder behandelingen met antibiotica waardoor bacteriën minder kans krijgen om ongevoelig te worden. En infectiepreventie gaat ook de verspreiding van resistente bacteriën tegen. Zo kunnen we voorkomen dat infecties steeds moeilijker te behandelen worden.

Infectiepreventie en hygiënisch werken gaan in de gehandicaptenzorg hand in hand. Hoe effectief maatregelen kunnen zijn is tijdens de huidige coronapandemie wel gebleken. Net als het COVID-19 virus kunnen ook bacteriën buiten de deur gehouden worden door een goede persoonlijke en handhygiëne, het goed schoonmaken en ventileren van ruimtes, en het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen zoals handschoenen. Bij cliënten die medische zorg nodig hebben ligt dit vaak voor de hand, maar ook bij begeleid wonen of dagbesteding is infectiepreventie belangrijk.

Het RIVM heeft in 2020 onderzoek gedaan naar infectiepreventie en antibioticaresistentie in de gehandicaptenzorg. De belangrijkste conclusies uit dit RIVM-onderzoek waren:

  • De doelgroepen zijn heel verschillend met elk hun eigen medische en gedragsproblemen. Eén aanpak is dus minder geschikt: maatwerk op locatie is belangrijk.
  • Basishygiëne is in de gehele sector niet vanzelfsprekend, mede omdat dit in de opleiding van veel medewerkers niet voldoende aan bod komt.
  • Er is behoefte aan voorlichting en een goede balans tussen huiselijkheid en veiligheid.
  • De risico’s zijn niet overal even groot. Extra aandacht is bijvoorbeeld nodig voor woonlocaties met gemeenschappelijk sanitair, plekken met veel contactmomenten (zoals dagcentra), groepsvervoer, mensen met LVB (wegens onvoldoende hygiënebesef) en mensen met EMB (door de intensieve zorg met vaak veel ziekenhuisbezoeken).
  • Er moet meer aandacht komen voor aansluitende en up-to-date richtlijnen (wat te doen bij een uitbraak?) en voor het kweek- en antibioticavoorschrijfbeleid.

Bekijk hier de volledige risicoanalyse van het RIVM (maart 2020).